Ushbu maqolada O‘zbekistonda davlat boshqaruvi va davlat xizmatlari tizimining raqamli transformatsiyasi jarayoni tahlil qilinadi. So‘nggi yillarda mamlakatda davlat xizmatlarini raqamlashtirish huquqiy islohotlar, institutsional yangilanishlar, raqamli infratuzilmaga investitsiyalar hamda yagona xizmat ko‘rsatish kanallarini rivojlantirish orqali sezilarli darajada jadallashdi. Shu bilan birga, xalqaro tajriba shuni ko‘rsatadiki, xizmatlar sonining ko‘payishi o‘z-o‘zidan chuqur institutsional transformatsiyani anglatmaydi. Bunday transformatsiya, avvalo, idoralararo interoperabellik, sifatli ma’lumotlar boshqaruvi va foydalanuvchiga yo‘naltirilgan xizmat dizayni orqali hujjatlar aylanishi, takroriy talablar va ma’muriy noaniqliklarni qisqartirish bilan bog‘liq. Maqolada O‘zbekistonning raqamli hukumat
yo‘lidagi taraqqiyoti uch bosqichli yetuklik modeli asosida yoritiladi: birinchi bosqich bazaviy infratuzilma va ichki raqamlashtirishning shakllanishi; ikkinchi bosqich yagona portal va “yagona darcha” markazlari asosida platformaviy va gibrid xizmat ko‘rsatish tizimining rivojlanishi; uchinchi bosqich esa real vaziyatlarga asoslangan, ma’lumotlarga tayanuvchi proaktiv xizmatlarga o‘tish jarayonidir. Tadqiqot hujjatlarni sifat jihatidan tahlil qilish, institutsional xaritalash va OECD, BMT hamda Jahon banki yondashuvlari bilan qiyosiy taqqoslash metodlariga asoslanadi. Tahlil natijalari shuni ko‘rsatadiki, har bir bosqich samaradorlik, shaffoflik va inklyuzivlikni oshirish uchun muayyan imkoniyatlarni yaratadi, biroq shu bilan birga ma’lumotlar sifati, idoralararo muvofiqlashtirish, kiberxavfsizlik, shaxsiy ma’lumotlarni himoya qilish va xizmatlardan foydalanishdagi notekislik kabi xatarlarni ham yuzaga keltiradi. Maqolada ushbu muammolarni bartaraf etish uchun ma’lumotlar stewardshipini aniqlashtirish, majburiy interoperabellik standartlarini joriy etish, security-by-design tamoyilini amaliyotga tatbiq etish hamda foydalanuvchi tajribasi standartlarini ma’muriy tartib-taomillar bilan uzviy bog‘lash zarurligi asoslanadi. Hindistonning raqamli jamoat infratuzilmasi tajribasi esa qayta foydalaniladigan yadro komponentlar miqyoslashni tezlashtirishi mumkinligini, biroq bu boshqaruv, hisobdorlik va ishonch mexanizmlariga nisbatan yanada yuqori talablarni yuzaga keltirishini ko‘rsatadi.
