Ushbu tadqiqot Global innovatsion indeks (GII) ma’lumotlariga asoslanib, O‘zbekistonning 2020-2025-yillardagi innovatsion samaradorligini baholaydi hamda uni jahon yetakchilari (Shveysariya, Shvetsiya, AQSH), rivojlanayotgan mamlakatlar (Hindiston, Vetnam, Marokash) va mintaqaviy hamkorlar (Qozog‘iston, Ozarbayjon) bilan taqqoslaydi. O‘zbekistonning umumiy GII reytingi 2025-yilda 79-o‘ringa ko‘tarilgan bo‘lsa-da, uning innovatsion natijalari kiritilgan resurslardan ancha past bo‘lib qolmoqda, natijada o‘rtacha samaradorlik farqi 23-pog‘onani tashkil etmoqda. Hindiston, Vetnam va Marokash o‘zlarining resurs darajasiga nisbatan kutilganidan yaxshiroq natijalarga erishayotgan bo‘lsa, Qozog‘iston va Ozarbayjon o‘z salohiyatidan past natijalarni ko‘rsatmoqda. O‘zbekiston uchun asosiy muammo investitsiyalar darajasi emas, balki ilmiy-tadqiqot va tajriba-konstruktorlik ishlanmalarini tijoratlashtirishning cheklanganligi, sanoat va ilmiy-tadqiqot sohalari o‘rtasidagi aloqalarning zaifligi hamda yuqori texnologiyali eksportning pastligi tufayli resurslarni natijalarga aylantirishning sekinligidir. Tadqiqot shuni ko‘rsatadiki, O‘zbekiston innovatsion iqtisodiyotni barpo etish uchun tanlangan tarmoqlarga maqsadli xorijiy investitsiyalarni jalb qilish va venchur moliyalashtirish orqali milliy innovatsion tizimni muvofiqlashtirishni takomillashtirishi lozim

Ushbu maqolada korxona foyda solig‘idan maqsadli chegirmalar asosida innovatsion faoliyatni moliyalashtirishning hududiy yo‘naltirilgan mexanizmi asoslanadi. Tadqiqotning dolzarbligi O‘zbekiston Respublikasining innovatsion salohiyatining poytaxt mintaqasida yuqori hududiy konsentratsiyasi bilan bog‘liq, shu bilan birga mintaqalardagi korxonalarning innovatsion faolligi past. Umumiy soliq yukini oshirmasdan, korxona foyda solig‘ining 1 foizini qayta taqsimlash orqali tuman darajasida mahalliy hududiy innovatsion fondlarni shakllantirish taklif qilinmoqda. Sirdaryo viloyatidagi 12 239 ta korxona bo‘yicha rasmiy statistikaga asoslanib, mablag‘larning potentsial hajmi tuman va iqtisodiy sektor bo‘yicha hisoblanadi. Jamg‘arma resurslarini shakllantirish, boshqarish va taqsimlash tartiblari tavsiflangan, modelni xalqaro analoglar (Vengriya, Braziliya, AQSh) va innovatsion rivojlanishning klaster modeli bilan taqqoslash amalga oshirilgan, shuningdek, afzalliklari, xavflari va ularni minimallashtirish usullari baholangan. Innovatsion moliyalashtirishni markazlashtirmaslik va mintaqaviy innovatsion tafovutni kamaytirish vositasi sifatida mexanizmning amaliy imkoniyatlari to‘g‘risida xulosa chiqarilgan