Sun’iy intellekt (SI) tarixi hisoblash texnologiyalarining rivojlanishi va inson tafakkurini formallashtirishning yo‘llarini izlash bilan chambarchas bog‘liq. Tadqiqotlarga XX asrning birinchi yarmida matematiklar va mantiqchilarning ishlari asos solgan bo‘lsa-da, rasmiy boshlanish nuqtasi sifatida 1956-yildagi Dartmut konferensiyasi tan olinadi, aynan shu yerda “sun’iy intellekt” atamasi birinchi marta muomalaga kiritilgan. Maqola SI rivojlanishining Alan Tyuringning ishlarini o‘z ichiga olgan dastlabki nazariy yondashuvlardan tortib, texnik cheklovlar tufayli qiziqish so‘nishi bilan yakunlangan 1960–1970-yillarning "oltin davri"gacha asosiy bosqichlarini qamrab oladi. Alohida e’tibor 1980-yillarning ekspert tizimlari va ramziy SI davriga qaratilgan bo‘lib, ular sanoatda qo‘llanilganiga qaramay, kengaytirilishida qiyinchiliklarga duch kelgan. Taqdim etilgan sharh SI ning ilmiy intizom sifatida evolyutsiyasini kuzatish imkonini beradi va turli bosqichlardagi kutilmalar, muammolar hamda yutuqlarni aks ettiradi
Мақолада ижтимоий-иқтисодий тараққиётни режалаштиришнинг институционал ва услубий жиҳатларига эътибор қаратган ҳолда минтақавий ривожланиш стратегиясининг янги элементлари кўриб чиқилган. Стратегик ҳужжатларни ишлаб чиқиш ва амалга ошириш жараёнларида жамоатчилик иштирокининг ролига, жумладан, жамоатчилик эшитувлари, эксперт маслаҳатлари, фокус-гуруҳлар, рақамли электрон бошқарув платформалари ва айниқса, фуқаролик бюджетлаштириш каби механизмларга алоҳида эътибор қаратилган. Муаллиф халқаро амалиётда (Бразилия, Испания, Франция, Хитой) бундай воситаларни жорий этишнинг назарий асосларини ҳам, амалий мисолларини ҳам ва уларни Беларус Республикасида қўллашнинг шарт-шароитларини таҳлил қилган. Минтақавий даражада стратегик режалаштириш тизимини такомиллаштиришнинг асосий йўналишлари тақдим этилган: ҳуқуқий база, институционал инфратузилма, мувофиқлаштириш тартиб-қоидалари, мониторинг ва баҳолаш, шунингдек, мавжуд институционал тўсиқлар аниқланган. Фуқаролик жамиятининг ролини кучайтириш ва бюджет ресурсларини тақсимлашда аҳолининг тўғридан-тўғри иштирок этиш механизмларини жорий қилиш давлат қарорларининг шаффофлигини оширишга, ҳокимиятга бўлган ишончни мустаҳкамлашга ва маҳаллий аҳоли манфаатларини аниқроқ акс эттиришга хизмат қилиши кўрсатиб берилган. Хулоса қилиб айтганда, ҳудудларнинг барқарор ва мувозанатли ривожланишини таъминлаш учун амалдаги давлат режалаштириш тизимига янги ёндашувларни жорий этиш зарур, деган хулосага келинган.
