Ushbu maqolada korxona foyda solig‘idan maqsadli chegirmalar asosida innovatsion faoliyatni moliyalashtirishning hududiy yo‘naltirilgan mexanizmi asoslanadi. Tadqiqotning dolzarbligi O‘zbekiston Respublikasining innovatsion salohiyatining poytaxt mintaqasida yuqori hududiy konsentratsiyasi bilan bog‘liq, shu bilan birga mintaqalardagi korxonalarning innovatsion faolligi past. Umumiy soliq yukini oshirmasdan, korxona foyda solig‘ining 1 foizini qayta taqsimlash orqali tuman darajasida mahalliy hududiy innovatsion fondlarni shakllantirish taklif qilinmoqda. Sirdaryo viloyatidagi 12 239 ta korxona bo‘yicha rasmiy statistikaga asoslanib, mablag‘larning potentsial hajmi tuman va iqtisodiy sektor bo‘yicha hisoblanadi. Jamg‘arma resurslarini shakllantirish, boshqarish va taqsimlash tartiblari tavsiflangan, modelni xalqaro analoglar (Vengriya, Braziliya, AQSh) va innovatsion rivojlanishning klaster modeli bilan taqqoslash amalga oshirilgan, shuningdek, afzalliklari, xavflari va ularni minimallashtirish usullari baholangan. Innovatsion moliyalashtirishni markazlashtirmaslik va mintaqaviy innovatsion tafovutni kamaytirish vositasi sifatida mexanizmning amaliy imkoniyatlari to‘g‘risida xulosa chiqarilgan

Ushbu maqolada hududlarni ijtimoiy-iqtisodiy rivojlantirish jarayonida mahalliy byudjetlarning moliyaviy resurslarini boshqarish metodologiyalari tahlil qilinadi. Avvalo, fiskal markazlashtirish va desentralizatsiya tamoyillari doirasida mahalliy byudjetlarning mustaqil daromad manbalari, ulushli soliqlar va markazdan ajratiladigan transferlar mexanizmi ko‘rib chiqiladi. Keyin o‘rta muddatli byudjet rejalashtirish, byudjet muvozanatini ta’minlash va natijadorlikka yo‘naltirilgan byudjetlashtirish tamoyillari asosida resurslarni joyida samarali taqsimlash usullari keltiriladi. Shuningdek, tashabbusli (participatory) byudjet va jamoatchilik ishtirokini oshirish orqali mahalliy darajada moliyaviy resurslardan foydalanish shaffofligi va nazorat imkoniyatlari tahlil etiladi. Maqolada umumiy (erkin) transferlar, subventsiya-dotatsiya tizimi va gorizontal tenglashtirish instrumentlari yordamida hududlar o‘rtasidagi ijtimoiy-iqtisodiy tafovutni kamaytirish yondashuvlari ham yoritiladi. Bunga qo‘shimcha ravishda soliq islohotlari, investitsion moliyalashtirish va risklarni boshqarish usullarining mahalliy byudjet barqarorligiga ta’siri o‘rganiladi. Tadqiqot yakunida mahalliy byudjetlarni boshqarish metodologiyalarini takomillashtirish bo‘yicha amaliy tavsiyalar – formulaviy transferlar mexanizmi joriy etish, interfaol byudjet portallarini kengaytirish va mahalliy obligatsiyalar chiqarish imkoniyatlarini yaratish taklif etiladi. Maqola amaliy tadqiqot va rasmiy statistika asosida yozilgan bo‘lib, hududiy rivojlanish strategiyalarini moliyalashtirishda samarali vositalarni belgilashga qaratilgan.