Mazkur maqolada aholi daromadlarining hududiy tafovutlariga ta’sir etuvchi asosiy iqtisodiy omillar empirik jihatdan o‘rganilgan. Tadqiqotda aholi jon boshiga to‘g‘ri keladigan daromad, o‘rtacha ish haqi, bandlik darajasi, investitsiyalar hajmi hamda sog‘liq infratuzilmasi kabi ko‘rsatkichlar tahlil qilinib, ularning o‘zaro bog‘liqligi aniqlangan. Natijalar shuni ko‘rsatadiki, hududlarda daromadlar dinamikasiga eng kuchli ta’sir etuvchi omillar sifatida ish haqi darajasi va jalb etilgan investitsiyalar miqdori namoyon bo‘lmoqda. Bandlik darajasi va sog‘liq infratuzilmasi ko‘rsatkichlari esa bilvosita ta’sir ko‘rsatib, hududiy farovonlikning qo‘shimcha omillari sifatida baholanishi mumkin. Tadqiqot xulosalari aholi daromadlarining hududiy tafovutlarini yumshatishga qaratilgan iqtisodiy siyosatni ishlab chiqishda nazariy va amaliy jihatdan muhim ahamiyat kasb etadi.
Maqolada O‘zbekiston iqtisodiyotida kichik biznes va ishbilarmonlik faoliyatining rivojlanish ko‘rsatkichlari tahlil qilindi. Tahlillar natijasida kichik kadbirkorlik faoliyatini moliyalashtirishdagi nomutanosiblik, eksport salohiyatining pasayishi, hududiy tafovutlar kabi muammolar qayd etilib, ularni bartaraf etish bo‘yicha ilmiy-amaliy takliflar ishlab chiqilgan. Maqola kichik biznesni iqtisodiy siyosatning strategik ustuvor yo‘nalishlaridan biri sifatida rivojlantirish zarurligini ilmiy asoslaydi.
Maqolada nomarkazlashtirish va strategik rejalashtirish o‘rtasidagi o‘zaro bog‘liqlik tahlil qilinadi. Nazariy yondashuvlar hamda Jahon banki, IHTT va BMTTD tavsiyalari asosida nomarkazlashtirishning hududiy rivojlanish va qarorlar samaradorligiga ta’siri yoritiladi. O‘zbekiston tajribasi “O‘zbekiston – 2030” strategiyasi kontekstida baholanib, mahalliy budjetlar va hududiy tashabbuslarning iqtisodiy o‘sishga qo‘shgan hissasi ko‘rsatiladi. Hududlar o‘rtasidagi institutsional tafovutlar mavjud muammo sifatida qayd etilib, strategik rejalashtirishni takomillashtirish bo‘yicha xulosalar beriladi.
